W Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Był właśnie w ich synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boga». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego! » Wtedy duch nieczysty zaczął nim miotać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego. A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

    Mk 1, 21-28

komentarz: ks. Tomasz Koryciorz

Pokaż rozważanie 

 Ukryj 

Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą !

         Nie można dojść do tej pewności objawionej wiary jak tylko poprzez przyjście Chrystusa w duchu. Następnie przychodzi On w ciele jako słowo, potwierdzające każde prorocze słowo. Stąd jest powiedziane Hebrajczykom: Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna (1, 1-2). Na potwierdzenie, że prawdziwie Chrystus jest pełnym mocy Słowem Ojca, to czytamy: ponieważ słowo królewskie ma moc, a któż do niego powie: «Cóż ty czynisz?» (Koh 8,4). Jest On także słowem pełnym prawdy, co więcej, jest samą prawdą, wedle tego, co mówi św. Jan: Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą (17,17). […] Dlatego też, ponieważ moc należy do słowa potężnego i prawdziwego, a Chrystus jest Słowem Ojca – a przez to Mocą i Mądrością, w Nim jest założona i dokonana cała siła autorytetu. To dlatego każda autentyczna nauka i jej głosiciele są […] do Chrystusa, jako że On przychodzi w ciele, jak fundament całej wiary chrześcijańskiej: Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus (1 Kor 3,10-11). On jeden jest fundamentem każdej autentycznej nauki, apostolskiej bądź prorockiej, według jednego i drugiego Prawa: nowego i starego. Dlatego jest powiedziane Efezjanom: Jesteście zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus (2,20). Jasne jest zatem, że Chrystus jest mistrzem poznania wedle wiary; jest Drogą, wobec swego podwójnego przyjścia, w duchu i w ciele.

Kazanie Christus unus omnium magister
Św. Bonawentura (1227–1274)

Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, <błogosławiona jesteś między niewiastami>.

    Łk 1, 28

         Wniknij raz jeszcze w tajemnicę nieskalaności Maryi. O czymś ważnym cię pouczy. Niemałą ci również przyniesie pociechę.

         Pouczy cię, jak wielki wstręt ma Bóg do grzechu. Chciał mieć wprawdzie matkę ubogą, ale za nic nie chciał skalanej choćby cieniem grzechu. Nienawidzisz wszystkich, którzy czynią nieprawość (daw. Ps 5, 7). Dlatego dokonał niesłychanego cudu, byle tylko zachować ją od wszelkiej zmazy.

         Niepokalana nasuwa ci również pocieszające prawdy ku rozważeniu.

         Taką prawdą, wlewającą otuchę, jest moc łaski Chrystusowej, która dokonała w Maryi takich cudów. A siła ta nie zmniejsza się ! Dlaczegóż więc wątpić o jakimś dziecku ludzkim, choćby i zabłąkanym ?

         Taką słodką prawdą jest to, że czystość niesie radość. Albowiem Najczystsza stała się Przyczyną naszej radości. Ona tak serdecznie weseliła się w Magnifikat, ona wniosła radość w dom Elżbiety i na gody w Kanie.

         Taką pocieszającą prawdą jest, że czystość serca posiada moc nawet nad Bogiem. Maryja właśnie, najczystsza, jest zarazem najpotężniejsza przy tronie Boga.

         Ucz się znowu od Niepokalanej. W świętym zachwycie woła do niej w Trójcy Jedyny: O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jakże piękna ! (PnP 4, 1). Dbaj także i ty o piękno twej duszy i pamiętaj te drastyczne, a tak poważne słowa Zbawiciela: Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie (Mt 7, 6). Wiesz dobrze, co chcę powiedzieć.

         Polecaj swą czystość Najświętszej i wzywaj ją, gdy grozi ci niebezpieczeństwo. Módl się wtedy: O Serce niepokalanie poczęte, Serce Maryi, módl się za biednym moim sercem !

         Walcz śmiało o świętą nieskalaność serca, a ona ci przyniesie, jak Niepokalanej, radość, radość najgłębszą, duchową i uczyni cię przyjacielem Boga.

         Śpiewaj pieśń weselną z Kościołem świętym: Z radością obchodźmy Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi, byśmy uzyskali jej wstawiennictwo u Pana naszego i Jezusa Chrystusa !

Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM
wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.